Pieken en dalen

Ik loop weer een dag achter maar ik heb een excuus, ik heb griep.

Gisteren was ik werkelijk zo ziek als een hond, na aankomst in het hotel gelijk naar bed en 3 uur slapen en na het avondeten gelijk weer rillend van de koorts.

Niet leuk dus. Daar komt bij dat het weer verslechterd is dus als ik geen koorts had had ik evengoed rillend in bed gekropen.

We zitten in de Loire streek op de hoogte van Lyon (jaaahaaa dat ligt aan de Rhône maar het gaat om het idee waar we in Frankrijk zitten) en gaan langzaamaan meer naar het oosten kruipen.

De piek was het hotel gisteren, een enorm 18-de eeuws landhuis, helemaal ingericht met oude meubels, wel 21-ste eeuws sanitair en een geweldige gastvrouw. De plek is Dore-L’eglise en het hotel heet Le Reveille, niet doorvertellen, wel gaan.

Het ontbijt was fenomenaal en zeer overdadig, mocht ook wel want we kregen weer 90 km. Voor de kiezen en 1400 hm. Daarnaast was het op de hoogte waar we fietsten (900 meter) steenkoud en het regende.

De omgeving was fantastisch en volgens mij een ultiem fietsgebied. Wij kregen daar niet veel van mee. Bram nam manmoedig de kop om mij uit de wind te zetten want ik kwam echt niet vooruit en als het omhoog ging hield ik hem niet bij.

Gelukkig verbeterde ik wel gedurende de dag maar we kwamen uitgewoond aan.

Het dal is het hotel waar we nu zitten. We zijn de enige gasten (en terecht, hij verdient niet meer) we kregen alleen pizza te eten die zo vol kaas zat dat we de helft teruggaven, we konden pas om 5 uur inchecken en moeten om 10 uur wegwezen.

Gelukkig heeft Bram na enig aandringen kunnen regelen dat we om 4 uur al op de kamer konden en heb ik na een warme douche nog even heerlijk geslapen.

Morgen weer 90

km maar iets minder hm maar het hotel zal niet veel beter zijn.

We gaan met regen weg, bah, wie had dit stomme idee

Het was te koud om foto’s te maken dus de oogst is mager

Waar een rots is, is een kasteel

Of staat Maria onbevlekt ontvangen te wezen

Een stukje zon gebeuren