Ritme brekers

Ik heb een dag overgeslagen! Sorry, ik wilde jullie niet beroven van dit tijdverdrijf maar gisteren was een zware dag en ik ging voor de verandering met Bram een biertje drinken en daarna ( en na het eten) ben ik om 10 uur in slaap gedonderd.

Vandaag hebben we een relatieve rustdag ingebouwd, ook omdat het heel moeilijk is om een slaapplek te krijgen op locaties die ons uitkomen in verband met Pinksteren.

Gisteren was qua omgeving de mooiste fietsdag tot nu toe. Maestrazgo is superruig maar geweldig mooi en afwisselend. Vooral de omgeving van Cantavieja en de route van Morella naar Herbes waren verpletterend mooi.

Hoog ruig en veel klimmen bij Cantavieja

Maestrazgo nog maar eens

Hoogste punt van de tocht in Spanje

Morella, start van een Vuelta etappe

Daar moeten we heen inderdaad, Morella

We zitten nu in Catalonië, komend vanuit de regio Matarrana, ook nooit van gehoord maar weer prachtig

Ik zal jullie de foto’s laten zien in de wetenschap dat die nauwelijks laten zien wat hier de ervaring is.

We hebben gisteren ook weer stevig moeten klimmen maar het was relatief koel en dat hielp.

Vandaag was weer verstikkend warm. Er dreigt wel steeds regen maar afgezien van 5 minuten spetters, valt er niets en dat is te zien. Mijn collectie RIO Nada is weer stevig gegroeid.

RIO Nada

RIO Nada 2

Inderdaad nummer 3

Kwartet!

Ja ik kan nog wel even doorgaan, puttend uit mijn collectie aantekenend dat ik natuurlijk niet bij elke RIO Nada ga stoppen, dan ben ik volgend jaar nog niet thuis en dan moet je bedenken dat in het reisboek van Benjamins, regelmatig wordt aangegeven dat sommige punten in het voorjaar niet bereikbaar zijn omdat dan het water nog hoog staat in de rivieren

Soms laten ze een beetje uit de stuwmeren zakken om niet al het leven in de rivieren te laten sterven zoals in Valderobre.

Het lijkt net of hier nog water staat maar dat staat stil, het barst van de kikkers en vis, want het is het enige water dat blijft staan achter een dammetje

Dit is de andere kant van de brug

Het hotel in Valderobre was uitstekend en na een heel goed ontbijt weer op weg.

Weer een Via Verde van ruim 30 kilometer maar ineens was het er druk en waren stationnetjes omgebouwd tot Caja Rural cq. Restaurant, erg leuk en gezellig en bij de stationnetjes waren ook mogelijkheden om je camper neer te zetten en dat gaan we zeker nog eens doen.

Drukte langs de Via Verde

Restaurant in een oude wagon, erg mooi in het plaatsje Bot

We zitten nu in een hotel aan de Ebro en het is duidelijk waarom hier wel plek was maar het bed is schoon evenals de douche en toilet dus wat kan het bommen.

De hotelbaas is het standaard voorbeeld van een morsige man, een volslagen warhoofd en bij alles moet hij zijn vrouw bellen.

Hij gaf ons de sleutel van een kamer die al bezet was door iemand die net onder de douche vandaan kwam dus die schrok zich kapot.

Het is heerlijk nog steeds om elke dag na het ontbijt je tassen in te pakken, aan de fiets te hangen, de route in te stellen en lekker te gaan fietsen en nieuwe plaatjes te zien.

Morgen een zware dag