We zien ze vliegen

Vandaag kozen we ervoor om geen lange tocht met veel hoogtemeters te maken maar een relatief korte etappe met matige hoogtemeters.

Wel voerde het grootste deel over ongeplaveide paden met veel losse stenen, een Via Verde, aangelegd op een oude spoorbaan waar alle stationnetjes nog aanwezig waren maar voor het effect deels onttakeld.

Je verwachtte elk moment een cowboy in vol ornaat bij de saloondeur aan te treffen.

Bloomon had ook weer erg haar best gedaan en buiten de normale bloemenpracht werden we vergast op bloeiende hondsroos, hoewel vergast, het geurde heerlijk.

Tijdens een pauze op een plek met veel steeneiken zette ik mijn Merlin app even aan om vast te stellen welke vogels ik kon waarnemen en ik geloofde mijn oren en ogen niet. Ik zal een limitatieve opsomming geven;

Grauwe Gors, Rotsmus, Huismus, Graszanger, Gierzwaluw, Veldleeuwerik, Putter, Koolmees, Europese kanarie, Zomertortel, Vink, Hop Boomleeuwerik, Wielewaal, Groenling, Merel, Nachtegaal, Kuifleeuwerik en Zwarte spreeuw.

Een groot aantal heb ik ook gespot alleen die fucking Wielewaal liet zich natuurlijk niet meer horen toen ik in de buurt kwam.

Van je familie moet je het hebben.

Het was ook weer een totaal ander landschap dan gisteren, veel lieflijker maar totaal verlaten. Het was goed dat we na 10 kilometer koffie hebben gedronken in Puerto de. Segura want daarna kwam er 50 kilometer helemaal niks.

Nu zitten we in Alcaraz een klein plaatsje met een oud fort en een prachtig plein.

Het hotel kost geen drol en is uitstekend.

Nu lekker mijn eerst boek uitlezen.